Overland Reisverslag Dag 232-233: We zijn van Nederland naar Singapore gereden!

Het is níet te bevatten, met geen mogelijkheid, dat dit de eindbestemming van onze expeditie is. Dat we hier maanden naartoe hebben geleefd. We zijn euforisch dat we het hebben bereikt. Maar tegelijk is het ook jammer dat de expeditie achter ons ligt. Niet dat we er verdrietig om zijn, zeker niet. We zijn immens dankbaar dat we dit hebben kunnen doen. Alleen we zijn voor ons gevoel gewoon nog lang niet klaar met deze reis. Dus… dat was het dan? We hebben onze bestemming bereikt en gaan nu terug naar ons ‘normale’ leven? Haha. Ja, doei. Maar wat dan?

Met een buitenlandse auto naar Singapore

Vanuit Tioman rijden we in één rechte lijn naar het zuiden, naar Singapore. We willen nu we zo dichtbij zijn geen tijd meer verspillen. Een idee dat acht maanden geleden nog te absurd had geleken om te geloven, staat nu op het punt om werkelijkheid te worden.

We hebben maandenlang contact gehad met verschillende autoriteiten in Singapore om het papierwerk voor de import van de auto op orde te krijgen. Wat je onder andere nodig hebt:

• Een lokale, Singaporese autoverzekering
• International Circulation Permit (ICP), de administratiekosten hiervan zijn $65.40.
• Autopass, die je nodig hebt om de Vehicle Entry Permit (VEP) van $35 per dag mee te betalen. Hiervoor heb je een Carnet de Passage nodig en de bovenstaande documenten, alvorens je deze aan kunt vragen bij de Land Transport Authority (LTA).

Naast dat het een duur grapje is, moet je voordat je in Singapore aankomt, de documenten al bij je hebben. Je moet deze weken van tevoren aanvragen en vervolgens ook uiterlijk 1 week van tevoren persoonlijk ophalen met je originele Carnet de Passage. Je kunt ze dus niet simpelweg online aanvragen, iemand anders langs sturen of aan de grens regelen bij aankomst.

Hoewel we het serieus hebben overwogen, vinden we het absurd om naar Singapore te vliegen om alleen wat documenten te regelen. En om honderden dollars te betalen om onze auto twee dagen de grens over te krijgen.

En dus besluiten we om de auto achter te laten bij de grens. Met pijn in ons hart, maar misschien is het ook gewoon een welverdiende pauze voor de auto na zo'n lange rit.

De grens oversteken zonder de juiste papieren (geen aanrader)

Toch kunnen we het niet laten om een poging te wagen. We weten dat we de juiste documenten niet hebben, maar we zijn niet voor niets 35.000 kilometer over land gereden. Als we bij het grensdorp Johor Bahru aankomen, besluiten we daarom toch gewoon naar de grenspost te rijden. We willen zo dicht mogelijk bij Singapore komen.

Dit blijkt een inschattingsfout. Eenmaal aangekomen bij de grenspost, kunnen we nergens meer omkeren. De douanebeambte komt er al snel achter dat we niet de juiste papieren hebben, maar officieel mogen we ook niet zomaar meer terug Maleisië in.

Met hulp van wat collega’s en een hoop ingevulde formulieren verder, mogen we uiteindelijk via de “reject lane” terug Maleisië in. Ach, het was een poging waard na 8 maanden rijden.

We parkeren onze auto bij een hotel op de grens en pakken onze spullen in voor een stedentripje naar Singapore. De eindbestemming.

Doorgewinterde reizigers?

De volgende dag staan we vroeg op, want we moeten de trein halen naar Singapore. In het treinstation volgen we netjes alle borden met “Singapore” erop die ons ook langs de douane brengen.

Dan komen we erachter dat we op het verkeerde station staan. We zijn op het busstation terecht gekomen, in plaats van het treinstation. Onze trein gaat over een kwartiertje al.

Paniekerig rennen we terug naar de douane en leggen we uit dat we op de verkeerde plek zijn, ondanks dat we alle borden braaf hebben gevolgd. We kunnen wel terug Maleisië in, maar dan gaan we onze trein nooit meer halen. En alle andere treinen zitten vol. Dat gaat niet meer lukken.

Zonder kaartje lopen we maar richting het busstation, want een andere optie hebben we niet. Gelukkig kunnen we een kaartje in de bus kopen en is er nog plek, waardoor we toch mee mogen.

Je kunt haast niet geloven dat we inmiddels doorgewinterde reizigers zijn, zo’n potje maken we ervan.

Charelle gooit nog wat olie op het vuur als ze besluit een filmpje te maken bij de Singaporese immigratie. Na zo lang onderweg te zijn, wilde ze dit moment maar al te graag vastleggen. Maar Singapore is andere koek dan de meeste landen waar we doorheen zijn gereisd. Een douanebeambte staat meteen naast haar om haar te vertellen dat ze de filmpjes moet verwijderen. Daar blijft het bij, tot onze opluchting.

Singapore staat bekend als de 'fine city', vanwege de absurd hoge boetes en gevangenisstraffen die je er kunt krijgen voor minimale vergrijpen. Dat zou geen beste afsluiting zijn van de expeditie. Toch maar weer wat meer op de regeltjes letten dus.

We made it! De eindbestemming van onze expeditie.

Na al het geklungel om de grens met Singapore over te komen, lukt het dan eindelijk. Het is dag 232 van de expeditie, en om precies te zijn hebben we 33.915 kilometer gereden tot aan de grens. Het ging nooit om Singapore. Dat was gewoon waar de weg ophield toen we op de kaart keken. Het ging om een doel stellen die groter was dan wat we voor mogelijk hielden.

Het ging om alles wat tussen Nederland en Singapore in lag. We zijn langs het sprookjesachtige Slot Neuschwanstein in Duitsland gereden. De indrukwekkende kustlijn van de Balkan. De wereldstad Istanboel. De heilige Imam Reza Shrine in Iran. De witmarmeren hoofdstad Asjchabad in Turkmenistan. De Pamir Highway en de ruige bergen in Tadzjikistan en Kirgizië. De Gobi woestijn en het terracottaleger in China. Het immense Angkor Wat tempelcomplex in Cambodja. En nu zijn we in Singapore.

Het is níet te bevatten, met geen mogelijkheid, dat dit de eindbestemming van onze expeditie is. Dat we hier maanden naartoe hebben geleefd. We zijn euforisch dat we het hebben bereikt.

Maar tegelijk is het ook jammer dat de expeditie achter ons ligt. Niet dat we er verdrietig om zijn, zeker niet. We zijn immens dankbaar dat we dit hebben kunnen doen. Alleen we zijn voor ons gevoel gewoon nog lang niet klaar met deze reis.

Het meest zuidelijke punt van continentaal Azië

In Singapore worden we geconfronteerd met een heel ander soort leven. Omdat we uit onze auto zijn worden we meteen ook uit onze eigen bubbel gerukt. We reizen met OV en verbazen ons over de enorme drukte en onze medemensen die allemaal gestrest langs ons heen rennen of als zombies naar hun telefoon zitten te staren. Het voelt als een compleet andere wereld dan waar we maandenlang in hebben geleefd. Was het in Nederland ook zo?

Als echte toeristen bezoeken we alle highlights van de stad, hoewel we er 11 jaar geleden ook al zijn geweest. Uiteraard gaan we meteen naar het meest zuidelijke puntje van continentaal Azië. We schieten talloze plaatjes bij het bord waar het vasteland van Azië eindigt. En dan komt het gevoel echt binnen.

We hebben het gewoon gehaald, hoe bizar. De reis zit erop. De tranen springen in onze ogen als we uitkijken over de zee. Dit is écht waar de weg eindigt.

’s Avonds laten we ons betoveren door de lichtshows bij de avatarbomen in de Gardens by the Bay en bij de fonteinen van de iconische Marina Bay Sands. We proosten met een Singapore Sling in het levendige uitgaansgebied Clarke Quay.

Wat. Een. Reis.

Dit is pas het begin

Dus… dat was het dan? We hebben onze bestemming bereikt en gaan nu terug naar ons ‘normale’ leven? Haha. Ja, doei.

We hebben een mensenleven aan ervaringen opgedaan in slechts 8 maanden tijd. We hebben gelachen, gehuild, vrienden voor het leven gemaakt en ontelbaar veel herinneringen om op terug te kijken. Er is een wereld voor ons opengegaan.

Na zo’n reis is er geen weg meer terug naar hoe het was. Je kunt dit niet even doen alsof het gewoon een lange vakantie was. Het verandert je. Er zijn gedachten in je opgekomen die niet meer weggaan. Gevoelens die je niet meer kunt ontkennen. Mogelijkheden die je bent gaan zien, waarvan je het bestaan niet eens wist.

We hebben het toch maar mooi geflikt. Van Nederland naar Singapore rijden. Wie had dat nou gedacht? En 2024 was veruit het beste jaar in ons leven. Zo veel vrijheid. Zo erg genoten. En zo veel liefde. Wat mogen we van geluk spreken dat we in staat zijn om dit soort dingen te doen.

Dankjewel dat je ons volgde. Dat je ons aanmoedigde. En dat je erbij was.

En we zijn stiekem alweer aan het dromen. Over nieuwe routes. Andere werelddelen. Onbekende paden.

● ● ●

Volg de expeditie op Instagram voor realtime updates en nog veel meer foto's en video's!
Sommige links in deze post zijn affiliate links.