Rondreis Georgië met de camper: de perfecte 2-weekse reisroute (met wildkampeerplekken)

We geven het stuur aan gastbloggers Chantal en Donny. Georgië, het is zo’n bestemming waar je totdat je er zelf rondrijdt eigenlijk geen duidelijk beeld van hebt. Wij kwamen het land binnenrijden met onze zelfgebouwde 2WD camper en al snel bleek Georgië véél meer dan bergen, wijn en slechte chauffeurs. In deze blog nemen we je mee langs onze reisroute en favoriete wildkampeerplekken, met praktische tips voor jouw ultieme vakantie in Georgië. Het land is de afgelopen jaren een hard stijgende populaire vakantiebestemming geworden, maar wij nemen je mee buiten de gebaande paden. Of je nu met je eigen camper komt, een auto of camper huurt of het land ontdekt op een andere manier; we hopen vooral dat deze route je helpt om de rauwe kant van Georgië te ontdekken die de meeste reizigers overslaan.

Zelf rijden in Georgië: walkie-talkies en potholes die een motor kunnen opslokken

We reisden een tijdje samen met campervrienden in Georgië en gebruikten walkie-talkies om onderweg met elkaar te praten. In het begin ging dat nog over uitzichten, afslagjes en koffiebreaks. Maar al snel bestond het gesprek alleen nog uit één woord: pothole. Soms zelfs elke paar seconden. Onze Engelse vriend vatte de Georgische wegen droog samen: “Potholes so big, they can swallow a bike.” en “In the UK we drive on the left, in Georgia they drive on what's left.”

Helaas geen grap. Je zigzagt door sommige stukken van Georgië alsof je een oude Nintendo-game speelt. Het wegdek is niet om over naar huis te schrijven, de chauffeurs krijgen hun rijbewijs bij een pakje boter en - alsof dat niet genoeg is - rijdt de helft van de auto’s in Georgië zonder bumper rond. Sommige zijn eraf gereden, anderen zijn er alvast vanaf gehaald zodat iemand anders ze niet kapot kán rijden.

Toch is rijden in Georgië, na wat wennen, eigenlijk wel prima te doen. De wegen zijn de afgelopen jaren aanzienlijk verbeterd. Voor de meeste plekken heb je ook helemaal geen 4x4 nodig! Bij deze rondreis in Georgië kom je overal met een tweewielaangedreven camper. Ga je wel met een 4x4 op pad? Bekijk dan deze route.

Een auto of camper huren voor je Georgië rondreis

Iets wat we nog willen meegeven: let op met huurauto’s of huurcampers in Georgië. Sommige bedrijven verbieden off-road rijden of sluiten hele regio's uit. En dat staat zelden duidelijk vermeld op de website. Vraag er dus expliciet naar voordat je boekt. Via deze website weet je zeker dat je bij een eerlijk, Engelssprekend, lokaal bedrijf huurt met - niet geheel onbelangrijk - betrouwbare en sterke auto's. Als je op pad wilt gaan in Georgië als ware overlander, bekijk dan vooral de UAZ Buhanka 4x4 campers van Joris. Wij zijn verliefd.

Tot slot een praktisch punt: als je met je eigen voertuig reist, mag je als toerist een jaar in Georgië blijven, maar je buitenlandse camper maximaal negentig dagen. Dat is een harde grens. Voor voertuigen boven de 3,5 ton geldt officieel zestig dagen, al worden sommige truckcampers als “light vehicle” gezien. Vraag het bij binnenkomst; de douanebeambte bepaalt het ter plekke. Een internationaal rijbewijs is niet verplicht, maar wordt aangeraden omdat het kan helpen met vertaalproblemen met politie of autoverhuurders.

En als je de plekken in Georgië wilt ontdekken waar de meeste reizigers nooit komen, neem dan zeker deze off-road reisgids van Ountravela mee. Deze bevat de beste off-road en 4×4 routes van het land en geeft heldere, gedetailleerde instructies om ze zelf te kunnen rijden. Zo kun jij je lekker focussen op het avontuur, in plaats van te moeten gokken welke afslag je wel of niet in de bergen moet nemen. We kunnen deze reisgids oprecht niet genoeg aanbevelen. Olivia en Victor, de auteurs, hebben er jaren over gedaan om elke track zelf te rijden en zowat elke uithoek van Georgië vast te leggen. Dit boek is een no-brainer als je alles uit je vakantie wilt halen.

Onze 2-weekse reisroute voor Georgië met de camper

We reden Georgië binnen met onze nieuwsgierige rode kat op het dashboard (werden vreemd aangekeken bij de grens) en maar een vaag idee van wat ons te wachten stond. We stonden op het punt om Georgië te gaan ontdekken met onze eigen camper de komende weken. Toen wisten we het nog niet, maar reizen door Georgië is allesbehalve soepel of voorspelbaar. Het is rafelig, charmant, en ademt vrijheid. Oftewel: het biedt alles wat het vanlifeleven leuk maakt.

In 2 weken tijd reden we van Tbilisi’s hippe wijken naar nationale parken met uitgestrekte savannes. We proefden qvevri-wijn uit kleipotten, kampeerden langs borrelende warmwaterbronnen en stonden vast in de modder op een verlaten Sovjetvliegveld. Lees verder om onze favoriete plekken én de beste wildkampeerspots te ontdekken.

Tbilisi: hipsterstad met een rauw randje (dag 1-2: Rondreis Georgië)

In Tbilisi begonnen we onze rondreis in Georgië met een echte ´bang´, wat een verassende stad. Een stad waar oude houten balkons bijna loskomen van verweerde gevels, terwijl een paar straten verderop koffie wordt gezet alsof je in Melbourne bent. Graffiti, rommelige markten, hipsterbrouwerijen, stille binnenplaatsen. Het leeft allemaal door elkaar.

We parkeerden de camper bij de Holy Trinity-kathedraal (Park4night: 127272). Hoog, rustig, en toch op loopafstand van de stad. Bij Restaurant Home Kitchen in de buurt, aten we gerechten die rechtstreeks uit de keuken van een oma leken te komen. Later wandelden we door Dedaena Skatepark, waar skateboarders, straatmuzikanten en families elkaar kruisen alsof het een toneelstuk is dat elke avond opnieuw wordt opgevoerd. Je kan er lokale biertjes kopen en wat streetfood halen.

Voor uitzicht namen we de volgende dag de kabelbaan naar Mtatsminda Park. Boven staat een ouderwets pretpark, gratis toegankelijk! Alleen los voor wat attracties moet je betalen.

Voor wie ’s avonds op zoek is naar cultuur: Fabrika is een creatieve hotspot met bars, street food en kunst. En liefhebbers van techno moeten ooit een keer een nachtje meemaken in Bassiani.

Een korte rit buiten de stad bracht ons in Mtskheta, een dorp dat zo fotogeniek is dat bruidsparen er rijen vormen voor de kerk. Bij Check-In Garden aten we heerlijk in de achtertuin aan het water, en in Mtskheta aten we wijnijs. Het smaakt precies zoals je het je voorstelt: wijn, maar dan koud. We sliepen ‘s avonds op de bewaakte parkeerplaats naast de stad (Park4night: 318239). De locatie is top, al is het wel wat lawaaierig.

Kakheti: de oudste wijnregio van de wereld (dag 3-4: Rondreis Georgië)

Kakheti is het hart van de Georgische wijncultuur, die teruggaat tot 5.000 voor Christus. Je zal overal lezen ´De oudste wijnregio van de wereld!´. Bij Vineria Kakheti doken we in de wijnkelders, terwijl de vinoloog (zelf zeer dronken, maar heel grappig) ons door zes wijnen en twee sterke dranken loodste. Voor een paar euro per persoon. Het diner erna, natuurlijk chasjapoeri (het beroemde brood met kaas en ei), inclusief wijn, kostte rond de twaalf euro. En we mochten zelfs een nachtje blijven slapen voor de deur bij het wijnhuis.

De dag erop kan je vlakbij even stoppen bij het verlaten kasteeltje in Didi Chailuri met uitzicht op de wijngaarden. Ben jij of is iemand van jullie reisgezelschap van plan te bobben, dan kan je ook hier slapen in plaats van voor het wijnhuis.

Voor een lunchstop reden we naar Sighnaghi, de “City of Love”, een heuvelstadje met weer typische Georgische houten balkons, kronkelige straatjes en uitzicht over een brede vallei. Toeristisch, maar op een prettige manier. Het stadje is namelijk grotendeels gerestaureerd, en daardoor in prachtige staat.

In de middag reden we door naar Vashlovani National Park om deze reis in Georgië te vervolgen.

Vashlovani: permits, modder en slangen (dag 5: Rondreis Georgië)

Vashlovani National Park, in het zuiden, voelt als een ander Georgië. Je zult het op geen toeristische foto tegenkomen. Ruw, leeg en kwetsbaar. Het is semi-woestijn gebied. Alles wat je je van tevoren niet voorstelt bij Georgië. Honden zijn niet toegestaan vanwege de herdershonden en slangen in het gebied.

Het dorp Dedoplistskaro is je laatste kans op boodschappen, benzine en geld. Daarna wordt het stil.

Bij het bezoekerscentrum van Vashlovani in Dedoplistskaro haal je de benodigde permit. Hiervoor betaal je per persoon een kleine vergoeding en moet je je paspoort laten zien. De medewerkers spreken goed Engels en leggen precies uit waar je heen moet. Vijf minuten verderop ga je nog langs een border police checkpoint, de medewerkers van het bezoekerscentrum zullen je daarheen wijzen. Als je daar je laatste stempel hebt gekregen, mag je het park in.

Wij bezochten het park op een regenachtige dag. Het duurde dan ook niet lang voordat we muurvast stonden in de kleiachtige ondergrond. De modder had zich vastgeklampt aan onze banden, en weigerde vervolgens los te laten. Gelukkig waren onze sneeuwkettingen onze redding!

Die avond sliepen we op Shirake Military Airfield. Een oude Sovjetlandingsbaan die langzaam door de omringende steppe wordt opgeslokt (Park4Night: 430251). Het was er stil en verlaten, we zagen meer slangen dan mensen en werden 's ochtends begroet door een kudde wilde paarden. De volgende af, stegen we nog even op vanaf de landingsbaan.. Even hard racen en wat vette droneshots maken. Een magisch stuk Georgië. Maar eh… hou die weerapp dus wel even in de gaten.

Wil je dit avontuur beleven, maar net even op een andere manier? Dan hebben wij de ultieme tip: boek een semi-desert paardrijdtour en verken de regio vanuit het zadel. Bekijk de tour hier.

De Military Road en de Truso Vallei (dag 6-8: Rondreis Georgië)

De dag erna een wat langere dag rijden richting het noorden van het land. De Georgische Military Road verbindt Tbilisi met Rusland en slingert langs kloven, rivieren en bergwanden. De route is mooi en vermoeiend tegelijk. Het asfalt wisselt voortdurend tussen strak, hobbelig en pure gatenkaas.

Wat gave (mogelijke) stops voor onderweg. De menukaart:

• Ananuri Fort: Een prachtig kasteel en twee kerken, maar vooral met de Caucasus op de achtergrond.
• Pasanauri: Het dorp waar khinkali vandaan komt. Wij belanden bij Restaurant Korbuda twee voor khinkali lunch, je eet ze daar zoals ze bedoel zijn: groot, stevig en sappig.
• Gudauri en Russian Friendship Monument: Een enorme ronde uitkijkplek die precies op de rand van een vallei ligt, met prachtige uitzichten en Sovjet mozaïeken.
• Sno: Waar je in het veld de gigantische beelden van Merabl Phiranishvili vindt.
• Arsha waterval: Een korte, makkelijke stop waar je even je benen kunt strekken en naar een mooie waterval aan de rand van het dorp kunt wandelen.
• Kazbegi: Je kan hier slapen aan het Pasheti Swimming Pool en Mineral water (Park4Night: 80936). Omringd door besneeuwde toppen, heldere sterrenhemels en weer vele wilde paarden. Eén van onze favoriete parkups tijdens deze rondreis Georgië!
• Gergeti Trinity Church: De kerk die op de voorkant van de Lonely planet staat te stralen. Ligt hoog op een heuvel boven Kazbegi, met de dramatische achtergrond van Mount Kazbek.

Een van de mooiste zijwegen van de Military Road vonden wij de Truso Vallei. Wij parkeerden de camper bij het dorp Kvemo Okrokana en wandelden verder. Met een 4x4 aangedreven auto of met een kleine camper in droge weersomstandigheden, kun je diep de vallei zelf inrijden. De vallei opent zich na een paar kilometer en het voelt alsof je in een afgelegen wereld staat. Ingestorte torens, kleurrijke kalkafzettingen en rookpluimen uit oude huizen. Aan het einde ligt het Abano Mineral Lake, waar bruisend mineraalwater uit de grond komt. Pro tip: je kunt dit water rechtstreeks uit de bron drinken.

De sulfur pools bij Vani (dag 9: Rondreis Georgië)

Je daalt weer af uit het berggebied en maakt een mooie rijdag richting de ronde sulfar pools van Vani, ten westen van de stad Kakheti. Witte cirkels van kalkafzettingen waar warm mineraalwater zachtjes omhoog borrelt. Geen ticketkantoor, geen hek, alleen natuur en een rotte eierlucht (maar daar wen je wel aan). Wij parkeerden boven de pools (Park4Night: 185350) en lagen in het warme borrelende water terwijl de avondlucht afkoelde. Gratis jacuzzi in de achtertuin, anyone?

Batumi: Pearl of the Black Sea (dag 10-11: Rondreis Georgië)

Batumi is geen subtiele stad. Het is druk, internationaal en heeft veel allure. Jaarlijks komen hier zo’n anderhalf miljoen Russen, anderhalf miljoen Turken en een miljoen reizigers uit andere landen. Het resultaat is een mix van neon, zeezout, straatgeluiden en een skyline die soms meer aan Las Vegas doet denken dan aan Georgië. En dat terwijl je aan de stranden de dolfijnen lekker tropisch ziet opduiken af en toe (echt waar!).

We parkeerden bij de noordelijke boulevard op een parkeerplaats en officiële camperplaats (Park4Night: 248331). Bij Namaste India aten we een curry die precies was wat we nodig hadden na weken Georgische kost.

De oude stad is kleiner en rommeliger, met pleinen waarbij je denkt dat je midden in Italie staat. Batumi voelt als een verzameling van scènes in plaats van één geheel. Maar juist dat maakt het leuk.

Vardzia: rotswoningen en het klassieke Sovjetbad (dag 12-13: Rondreis Georgië)

Via de Turkse grens rijd je omhoog richting Vardzia, een enorm grottencomplex dat in de twaalfde eeuw werd uitgehakt in de bergwand. Je loopt door donkere gangen, klimt trappen op en af, en vangt steeds een flits van het landschap buiten. Doe goede wandelschoenen aan, en let op met kinderen. Het is flink klimmen af en toe.

Links van de grotten van Vardzia ligt een Sovjetbad dat zichzelf “swimming pool” noemt op Google (Park4Night: 85936). Een betonnen doos met warm water uit de thermische bronnen. Binnen ruikt het naar wat zwavel, nat beton en iets dat je het beste “Sovjet nostalgie” kunt noemen. Voor drie euro kun je er zwemmen;een must-see voor mensen die van rariteiten houden. Wij sliepen die nacht op de berg tegenover het complex (Park4Night: 85780).

Terug naar Tbilisi (dag 14: Rondreis Georgië)

De twee weken zitten er alweer op, dus het is tijd om terug naar Tbilisi te rijden. Georgië heeft nog veel meer mooie plekken, zoals Mestia en Svaneti. Wij sloegen dat deze keer bewust over. In het najaar kan het er koud worden en in het hoogseizoen schijnt het er ongekend druk te zijn. En hé, je moet altijd dingen open laten zodat je een goede reden het om terug te komen! Oh en spoiler: de Ountravela reisgids heeft nog 6 (!) off-road trails in deze regio in petto voor je. Just saying.

Met je huisdier naar Georgië

Reizen in Georgië kan zeker met je eigen hond of kat. Al is het vergeleken met andere landen wel wat meer managen qua straat- en herdershonden overal. Bij binnenkomst in het land werden wel de chip en de vaccinaties van onze kat gecheckt.

Tbilisi valt direct op door de oormerken in hondenoren. Groen betekent vriendelijk, oranje voorzichtig, rood is afstand houden. Voor ons, reizend met Ollie, gaf dat veel rust. In natuurgebieden moet je opletten voor herdershonden. Ze nemen hun werk serieus en houden kuddes streng in de gaten! Kijk daarom goed naar omliggende boerderijen of kuddes dieren.

Kleine verrassingen, veiligheid en praktische tips

• Google Maps is maar voor de helft te vertrouwen. De app stuurde ons een keer dwars door een kunstpark tot aan een trap waar alleen nog wandelschoenen werkten. Dus check altijd even de route met satellite view, vraag medereizigers om de laatste updates of download Yandex voor navigatie.
• De gemiddelde Georgiër kan bot overkomen. Zeker als je, net als wij, uit gastvrije landen als Turkije komt. Lach vriendelijk, probeer een woordje Georgisch en soms breekt de norse schil open. Als dat lukt, dan blijken het enorm gastvrije mensen. Wij werden zelfs een paar keer door families uitgenodigd bij hun BBQ of kregen een gratis fles wijn toegestopt.
• De landsgrensovergangen scheiden passagiers en bestuurders. Je gaat dus los van elkaar Georgië in en uit bij landsgrenzen. Niet ingewikkeld, maar wel handig om te weten.
• Internet is goed geregeld. Celfie als e-sim, Magti voor fysieke simkaarten, en zelfs Starlink werkt.
• Boodschappen doen blijft een avontuur, maar er zijn overal grote supermarkten. Zelfs Carrefour. Bier koop je in 2-literflessen en het Georgische schrift lijkt soms op een bord spaghetti dat iemand over papier heeft uitgespreid.
• Let op de veiligheidssituatie. Sinds de verkiezingen van 2024 kan het onrustig zijn. Het huidige reisadvies is geel, met rode zones die je moet vermijden: Abchazië en Zuid-Ossetië. Check het advies voor vertrek.
• Wildkamperen mag vrijwel overal, zolang je geen sporen achterlaat. In de bergen is het slim om voor de avondmist een plek te zoeken. Bij dorpen vroegen we soms toestemming; meestal kregen we een glimlach of een duim omhoog.

Tot slot: wat Georgië met ons deed

Onze 2-weekse rondreis in Georgië was allesbehalve voorspelbaar. We raakten verdwaald, zaten vast in de modder, kwamen in extreem (indrukwekkende) landschappen terecht, aten en dronken onverwacht goed(koop) en stonden op plekken die we nooit zelf hadden kunnen verzinnen. Georgië vinden wij daarom ook één van de allerlastigste landen om aan mensen te beschrijven. Uniek noemen we dat dan, hè? Het is met geen ander land te vergelijken, en dat maakt het juist zo gaaf!

Voor gedetailleerde informatie over de bovengenoemde plekken en exacte routes voor verschillende soorten voertuigen, raden wij de Ountravela Georgië reisgids aan of bekijk de beschikbare huurauto's en -campers voor je trip (en vergeet niet die UAZ Buhanka 4x4 campers van Joris te checken, die zijn echt episch).

● ● ●

Over gastbloggers Donny en Chantal: Wij zijn Chantal en Donny, fulltime reizend in onze zelfgebouwde Volkswagen Crafter, samen met onze rode kater Ollie. We werken onderweg als digital nomads en volgen sinds januari de oude Zijderoute richting China, via Turkije, Armenië, Georgië en verder naar de stan-landen. Ollie reist vanaf het begin mee; hij heeft zijn eigen plek in de bus, een GPS-tracker en meer grenscontroles in zijn paspoort dan veel reizigers.

Hopelijk heb je genoten en vraag ons gerust meer informatie voor tips via Instagram: @chanti.and.ollie.

Dit artikel is voor het laatst geüpdatet in december, 2025. Sommige links in deze post zijn affiliate links.