We bereiken een van de grootste mijlpalen van de expeditie: Xi’an. Het einde van de historische zijderoute én het meest oostelijke punt van onze reis. Vanaf hier zetten we koers richting het zuiden. We rijden langs het terracottaleger, prachtig gerestaureerde “ancient towns” en gaan op bezoek bij babypanda’s in miljoenenstad Chengdu. De 7000 kilometer razen aan ons voorbij. Het droge woestijnlandschap van het noorden maakt plaats voor diepgroene jungles, eindeloze theevelden en heftige moesson. Welkom in de tropen.

Elke dag in China is een absurd spektakel waar we compleet door worden verrast. Van een Chinees concert op een zandduin met tachtigduizend Chinezen en een droneshow, tot aan het eten van gegrilde kamelentenen in een haute cuisine restaurant met een eigenaar van een garage, het rijden naar de Chinese Muur met onze eigen auto en het beantwoorden van filosofische levensvragen met een Tibetaanse monnik. Keer op keer worden we omver geblazen door wat dit land en de mensen ons te bieden hebben.

Onze eerste kennismaking met het ultramoderne China. We zien de staatscontrole in Xinjiang waar de regio in Westerse media vooral bekend om staat, maar ook een hele andere kant: heerlijk eten, geïnteresseerde mensen, prachtige natuur en geweldige infrastructuur. Onze auto loopt schade op als we een canyon ingaan tijdens een storm, we zien voor het eerst wat voor een gekkenhuis Chinees toerisme is en gaan off-roaden op z’n Chinees door de Devil City.

China is de grootste uitdaging van onze expeditie. Naast een visum, word je geacht een Chinees rijbewijs te hebben, een Chinese kentekenplaat en een Chinese gids die 24/7 met je meereist. In Nederland beginnen onze voorbereidingen al en op 17 juli 2024 staan we met ons konvooi van medereizigers op de grens. En dan moet het moeilijke gedeelte nog komen: de Chinese grens over komen met onze eigen auto. Het blijkt de meest uitgebreide en bizarre grensprocedure die we ooit hebben meegemaakt.